ข้อกฎหมายเกี่ยวกับการทำงานทางไกล

การทำงานทางไกลให้กับนายจ้างต่างชาติโดยไม่มีวีซ่าทำงานเฉพาะของอินโดนีเซีย (เช่น KITAS) ถือเป็นพื้นที่สีเทา แม้บางคนจะทำโดยไม่มีปัญหา แต่ก็มีความเสี่ยงต่อบทลงโทษหากถูกจับได้ โดยเฉพาะหากเป็นที่สนใจของเจ้าหน้าที่ แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดคือการได้รับวีซ่าและใบอนุญาตทำงานที่ถูกต้องหากต้องพักอยู่ระยะยาวหรือทำงานอย่างเป็นทางการในอินโดนีเซีย กฎหมายท้องถิ่นให้ความสำคัญกับการจ้างงานคนอินโดนีเซีย ทำให้ชาวต่างชาติขอใบอนุญาตทำงานได้ยากเว้นแต่จะมีทักษะเฉพาะทางสูงหรือทำงานให้กับบริษัทที่มีข้อกำหนดพิเศษ

การทำงานทางไกลให้กับบริษัทต่างชาติขณะถือวีซ่านักท่องเที่ยวในอินโดนีเซียมีความเสี่ยง แม้การบังคับใช้กฎหมายจะแตกต่างกันไป แต่เจ้าหน้าที่อาจปรับหรือเนรเทศบุคคลที่ถูกจับได้ว่าทำงานโดยไม่มีวีซ่าที่เหมาะสม (เช่น ใบอนุญาตทำงาน หรือวีซ่า Digital Nomad หากมี) โดยทั่วไปแนะนำให้ขอวีซ่าและใบอนุญาตทำงานที่เหมาะสมหากวางแผนจะพักอาศัยนานหรือมีกิจกรรมการทำงานที่สำคัญ ตามทางการแล้ว บริษัทต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเหตุใดจึงต้องจ้างชาวต่างชาติแทนคนท้องถิ่น ซึ่งทำได้ยาก

ขอแนะนำอย่างยิ่งไม่ให้คนทำงานทางไกลที่มาเยือนบาหลีด้วยวีซ่านักท่องเที่ยวหรือ e-VOA ทำงานโดยใช้แล็ปท็อปในคาเฟ่สาธารณะ เนื่องจากหน่วยงานตรวจคนเข้าเมืองท้องถิ่นและสายข่าวมีการกวาดล้างผู้ทำงานผิดกฎหมายอยู่บ่อยครั้ง ขอแนะนำให้ทำงานอย่างเป็นส่วนตัวในที่พัก โปรดทราบว่ามีตัวเลือก KITAS สำหรับคนทำงานทางไกลอย่างเป็นทางการ แต่ต้องมีหลักฐานรายได้สูง (ซึ่งเอเจนซี่ท้องถิ่นมักช่วยหาวิธีเลี่ยงให้)

การทำงานทางไกลด้วยวีซ่านักท่องเที่ยวในอินโดนีเซียถือว่าผิดกฎหมาย พื้นที่ทำงานสาธารณะ (Coworking space) เพิ่มความเสี่ยงต่อการถูกตรวจสอบจากหน่วยงานตรวจคนเข้าเมือง ซึ่งอาจนำไปสู่การเนรเทศ ควรใช้วีซ่าให้ตรงประเภทสำหรับการทำงานทางไกลเสมอ