ขั้นตอนการขอสัญชาติ

พลเมืองบราซิลอาจมีช่องทางที่ง่ายขึ้นในการได้รับสัญชาติโปรตุเกสเนื่องจากความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์และข้อตกลงระหว่างบราซิลและโปรตุเกส โดยปกติแล้วเรื่องนี้จะถูกควบคุมโดยกฎหมายแปลงสัญชาติเฉพาะ ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับข้อกำหนดเรื่องถิ่นพำนัก ความรู้ภาษาโปรตุเกส และหลักฐานการเชื่อมโยง ข้อกำหนดทางกฎหมายที่สำคัญที่ควรศึกษาคือ 'Lei da Nacionalidade' (กฎหมายสัญชาติ) ของโปรตุเกส และข้อตกลงเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับพลเมืองหรือทายาทของ CPLP (ประชาคมประเทศที่ใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาทางการ) ข้อมูลเพิ่มเติมสามารถดูได้ที่เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของกระทรวงยุติธรรมโปรตุเกส (Conservatória dos Registos Centrais) หรือสถานกงสุลโปรตุเกสในบราซิล แนะนำให้ปรึกษาทนายความด้านการเข้าเมืองที่เชี่ยวชาญด้านสัญชาติโปรตุเกสเพื่อรับคำแนะนำโดยละเอียด

การอพยพของชาวรัสเซียเข้าสู่บราซิลส่วนใหญ่ใช้การขอวีซ่าถิ่นพำนักหรือวีซ่านักลงทุน แทนที่จะเป็นการขี้ลี้ภัย ต่างจากสัญชาติอื่นๆ ชาวรัสเซียจำนวนมากได้ตั้งถิ่นฐานในรัฐซานตากาตารีนา โดยเฉพาะในเมืองฟลอเรียนอโพลิส แม้ว่าการลี้ภัยจะเป็นทางเลือกหนึ่ง แต่จำนวนการยอมรับคำร้องจากชาวรัสเซียนั้นมีน้อยเมื่อเทียบกับกระแสการอพยพโดยรวม ซึ่งบ่งชี้ว่าชาวรัสเซียส่วนใหญ่ที่เข้าสู่บราซิลนั้นผ่านช่องทางวีซ่าทางกฎหมายหรือการลงทุนที่จัดตั้งขึ้น

พลเมืองของบราซิลสามารถพำนักในรัสเซียได้นานกว่า 90 วันผ่านวีซ่าเรียน วีซ่าทำงาน หรือวีซ่าแต่งงาน การแต่งงานไม่จำเป็นต้องมีการสอบภาษาหรือกฎหมายรัสเซียจนกว่าจะถึงขั้นตอนการยื่นขอใบอนุญาตมีถิ่นพำนัก (VNZH) หรือการขอสัญชาติ สำหรับข้อมูลวีซ่าอย่างเป็นทางการ โปรดดูเว็บไซต์ของสถานเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำบราซิล

มีบริการให้คำปรึกษาสำหรับการได้รับถิ่นพำนักถาวร (Visto Permanente) ในบราซิล ผู้ที่ต้องการข้อมูลเกี่ยวกับกระบวนการและข้อกำหนดสามารถหาผู้เชี่ยวชาญเพื่อแนะนำตลอดขั้นตอนการสมัครได้

ข้อเสนอการเปลี่ยนแปลงกฎหมายสัญชาติของบราซิลอาจเปลี่ยนแปลงการได้รับสัญชาติโดยอัตโนมัติเมื่อครบตามข้อกำหนดการพำนัก กฎหมายใหม่อาจแนะนำการอนุมัติตามดุลยพินิจและเกณฑ์การอนุมัติทางสังคมเพิ่มเติม สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่านี่เป็นเพียงข้อเสนอ ไม่ใช่กฎหมายที่บังคับใช้แล้ว และการผ่านร่างกฎหมายในคณะกรรมาธิการนิติบัญญัติอาจใช้เวลานาน โดยเฉพาะในช่วงปีที่มีการเลือกตั้ง

เมื่อต้องการถิ่นพำนักและสัญชาติในบราซิล โดยเฉพาะสำหรับการท่องเที่ยวเพื่อคลอดบุตร ควรทราบถึงเวลาดำเนินการที่แตกต่างกันสำหรับ 'visto temporário' (วีซ่าชั่วคราว) และ 'CRNM' (บัตรทะเบียนผู้อพยพแห่งชาติ) เมืองฟลอเรียนอโพลิสอาจมีระยะเวลารอนานกว่า (6-8 เดือน) แต่มีบริการสนับสนุนภาษารัสเซียมากกว่า เมืองเซาเปาโลและรีโอเดจาเนโรมีระยะเวลาดำเนินการที่เร็วกว่าแต่มีการให้ความช่วยเหลือส่วนบุคคลน้อยกว่า 'União estável' (สหภาพที่มั่นคง) เป็นทางเลือกหนึ่งแทนการแต่งงานสำหรับการเป็นคู่ชีวิตที่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส แต่ต้องใช้เอกสารมากกว่า การแต่งงานเป็นเส้นทางที่ตรงไปตรงมาที่สุดสู่การได้รับถิ่นพำนักถาวร คุณภาพการดูแลทางการแพทย์อาจไม่สัมพันธ์โดยตรงกับราคาคลินิก สอบถามเกี่ยวกับขั้นตอนเฉพาะ เช่น การผ่าคลอดและคุณวุฒิของแพทย์ล่วงหน้าให้ดี

1. การได้รับสัญชาติบราซิลผ่านการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์โดยทั่วไปต้องมีถิ่นพำนักในบราซิลต่อเนื่องกัน 8 ปี 2. ในระหว่างนี้ ผู้สมัครจะได้รับใบอนุญาตถิ่นพำนักชั่วคราว (VNH - visto de residência) 3. VNH ไม่ได้ให้สิทธิในการเดินทางแบบไม่ต้องใช้วีซ่าเหมือนกับสิทธิของผู้ถือหนังสือเดินทางบราซิล สิทธิประโยชน์เหล่านี้จะมีให้ก็ต่อเมื่อได้รับสัญชาติบราซิลเต็มตัวเท่านั้น 4. VNH ช่วยให้ผู้พำนักสามารถสมัครวีซ่าจากภายในบราซิลได้ (เช่น วีซ่าเชงเก้น ซึ่งมักต้องมีสถานะถิ่นพำนัก) 5. การสมัครวีซ่าสหรัฐฯ สามารถทำได้จากทุกประเทศ มีหลักฐานเชิงประสบการณ์บ่งชี้ว่ามีอัตราการอนุมัติวีซ่าสหรัฐฯ สูงเมื่อยื่นจากบราซิล

กระบวนการขอถิ่นพำนักถาวรของบราซิล (Visto Permanente) หรือสัญชาติสำหรับเด็กที่เกิดนอกบราซิล หลังจากที่ผู้ปกครองได้รับถิ่นพำนักถาวรแล้ว จำเป็นต้องมีเอกสารเฉพาะ ขอแนะนำให้ปรึกษาแชททางกฎหมายหรือแหล่งข้อมูลการเข้าเมืองที่เกี่ยวข้องเพื่อทราบรายละเอียดที่แม่นยำเกี่ยวกับเอกสารและขั้นตอนที่จำเป็น เนื่องจากอาจแตกต่างกันไป

เพื่อให้มีสิทธิ์ในการแปลงสัญชาติเป็นบราซิลหลังจากได้รับใบอนุญาตถิ่นพำนัก (เช่น ผ่านการคลอดบุตร) เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องพำนักอยู่ในบราซิลครบหนึ่งปีเต็ม แม้ว่ากฎระเบียบก่อนหน้านี้จะอนุญาตให้ไม่อยู่ได้สูงสุด 90 วัน แต่ขั้นตอนปัจจุบันมีความเข้มงวดกว่า แนะนำให้ลดระยะเวลาที่อยู่นอกประเทศให้น้อยที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตรวจสอบเพิ่มขึ้นและการปฏิเสธที่อาจเกิดขึ้น เนื่องจากกระบวนการตรวจสอบมีความเข้มงวดมากขึ้น

ไม่มีข้อกำหนดเรื่องการฉีดวัคซีนเพื่อเข้าประเทศบราซิล นักท่องเที่ยวมีเวลาสูงสุด 180 วันในการยื่นขอถิ่นที่อยู่ แนะนำให้เริ่มกระบวนการจัดเตรียมเอกสารล่วงหน้า 1.5 เดือนก่อนวีซ่านักท่องเที่ยวหมดอายุ เอกสารทางการมักต้องได้รับการแปลโดยนักแปลที่สาบานตน (tradutor juramentado) เพื่อใช้ในการดำเนินการที่สำนักงานรับรองเอกสาร (cartórios)

เกี่ยวกับการย้ายถิ่นฐานมายังบราซิลในกรณีที่มีประวัติอาชญากรรม: การทำความผิดที่ 'สิ้นสุดผลทางกฎหมายแล้ว' (ได้รับการอภัยโทษ/ล้างมลทิน) ในความผิดที่ไม่รุนแรง (เช่น อุบัติเหตุทางรถยนต์) โดยทั่วไปจะไม่เป็นอุปสรรคต่อการออกใบอนุญาตพำนักหรือการขอสัญชาติ จำเป็นต้องขอใบรับรองประวัติอาชญากรรมอย่างเป็นทางการโดยตรงจากประเทศต้นทาง (รัสเซีย) แทนที่จะพยายามดำเนินการผ่านสถานกงสุล